Recensie René van Meurs

Geschreven door Windesheim student Jeroen van Bruggen

kalender vr 23 februari

Op een koude woensdagavond in februari staat René van Meurs in theater Odeon in Zwolle. Een enkele roker staat buiten, veel mensen zijn al binnen. In de lobby klitten mensen samen, sommigen met een drankje, de meesten niet. Opgevouwen papiertjes worden omhoog gehouden, waarschijnlijk uitgeprinte toegangskaarten. Aan het geluid van schuivende stoelen is merkbaar dat de zaal open gaat. Een lange kerel met een grijs t-shirt, een blond ringbaardje en een vermoeide blik giet snel zijn biertje naar binnen om aan te sluiten in een rij die praktisch stilstaat.

Het licht in de zaal dempt langzaam. Er is lichte bassmuziek te horen. Het geroezemoes houdt aan. Tussen fluoriserende blokken waarin delen van etalagepoppen zijn opgesteld springt Van Meurs de spotlight in. Hij steekt meteen van wal, spuwt zijn gal. Over zijn verhuizing naar een kleinere woning en de slaapbank die hij kocht. Het ligt volgens hem aan de basis van zijn depressie.

In het kader daarvan krijgt hij visite van zijn buurvrouw, Sonja, een pronte vijftiger die te dik is om echt voor een zweverig type door te kunnen. Midden in het relaas over, of meer de tirade tegen, zijn buurvrouw stopt de microfoon van Van Meurs ermee. Het licht boven het podium springt aan. Een vrouw van in de vijftig met een geverfd kortpittig kapsel probeert de technicus die achter haar zit te lynchen met haar blik. Hij schuift wat ongemakkelijk heen en weer op zijn stoel.

‘Nu sta ik dus midden in het TL-licht,’ zegt van Meurs terwijl iemand hem tussen de coulissen een microfoon aanreikt. Iemand uit het publiek roept hem toe: ‘We zien je goed, hoor.’ ‘Ja, ik zie jou ook goed,’ countert Van Meurs. ‘Lul jij de tijd vol, dan fixen wij dit,’ zegt van Meurs over de korte woordenwisseling die hij met de backstagetechnicus voerde bij het aanpakken van de microfoon.

Van Meurs tempert de verwachtingen: ‘Hoe meer je van mij verwacht, hoe minder geslaagd je avond wordt. Ik beloof niks.’

Zo’n drie kwartier in de show werken het licht en de microfoon weer naar behoren. Van Meurs pakt het heel subtiel op, doet alsof het erbij hoort. Hij vertelt over zijn depressie, over zijn oplossing voor verdriet toen hij een kleuter was: hij nam een grote hap fimo-klei. In het grappen maken spaart hij ook zijn ouders niet. Een vrouw in het publiek heeft de slappe lach. Van Meurs vraagt zich terloops af of de schaterlachende vrouw aan het klaarkomen is. De vrouw beantwoordt zijn abusievelijke vraag met een schaterende hoge gil. Van Meurs knikt en gaat onverstoorbaar verder.

In ‘Ik beloof niks’ maakt René van Meurs in hoog tempo grappen over volwassen worden, de zoektocht naar identiteit en de algehele verwarring die deze zoektocht met zich meebrengt. Dat hij daarbij het publiek zowel laat lachen als nadenken past uitstekend bij de thematiek van zijn show. Na het slotapplaus verlaat het publiek de zaal, een enkeling vol vraagtekens achterlatend: ‘Hoorde dat met dat licht echt zo?’

Neem ook eens een kijkje bij: .


diagonale streep Uitgelicht

Limbo - Een bedwelmende mix van circus en acrobatiek

Limbo

Een bedwelmende mix van circus en acrobatiek
di 29 mei 20.00 uur

informatie Meer info

Opera Zuid - Un Ballo in Maschera

Opera Zuid

Un Ballo in Maschera
do 21 jun 19.30 uur

informatie Meer info

Nederlandse Reisopera - Der Fliegende Holländer

Nederlandse Reisopera

Der Fliegende Holländer
do 31 mei 19.30 uur

informatie Meer info

nieuws diagonale streep Meest gelezen

Start kaartverkoop seizoen 18/19

De nieuwe programmagids is uit!

Kaartverkoop seizoen 18/19 start op zaterdag 26 mei om 10.00 uur

kalender vr 11 mei 2018

informatie Lees meer

digitale nieuwsbrief

Bezoekadressen

Schouwburg Odeon
Blijmarkt 25
8011 ND Zwolle

Theater De Spiegel
Spinhuisplein 14
8011 ZZ Zwolle

Kaartverkoop

0900 - 1435 (€0,45 / minuut)

Kassa Schouwburg Odeon
(in Café Foyé)

Dagelijks van 10.00 - 20.30 uur

Kassa Theater De Spiegel
Vanaf één uur voor de voorstelling

favoriet van Volg ons op